ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Η κλιματική αλλαγή κατά τη Διακυβερνητική Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) αποτελεί μια κατάσταση του κλίματος η οποία μπορεί να αναγνωριστεί (για παράδειγμα με τη χρήση στατιστικών τεστ) από αλλαγές στο μέσο όρο (mean) και/η τη μεταβλητότητα (variability) των ιδιοτήτων της, και η οποία επιμένει για μια εκτεταμένη χρονική περίοδο, συνήθως δεκαετίες ή περισσότερο. Αναφέρεται σε οποιαδήποτε αλλαγή στο κλίμα κατά την πάροδο του χρόνου που οφείλεται είτε σε φυσική μεταβλητότητα είτε είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας. Αυτή η έννοια της κλιματικής αλλαγής διαφέρει από αυτήν που διατυπώθηκε από το Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC), όπου η κλιματική αλλαγή αναφέρεται σε μια κατάσταση του κλίματος η οποία αποδίδεται άμεσα ή έμμεσα στην ανθρώπινη δραστηριότητα που μεταβάλλει τη σύνθεση της παγκόσμιας ατμόσφαιρας. Η αλλαγή αυτή της σύνθεσης της ατμόσφαιρας και η κλιματική αλλαγή λειτουργούν σαν ένα πρόσθετο στοιχείο στη φυσική κλιματική μεταβλητότητα. (1)

Μια άλλη διατύπωση είναι η εξής:                                                

 Κλιματική αλλαγή είναι μια σημαντική και διαρκής αλλαγή στη στατιστική κατανομή των καιρικών μοτίβων σε περιόδους που κυμαίνονται από δεκαετίες σε εκατομμύρια χρόνια. Μπορεί να είναι και μια αλλαγή στο μέσο όρο των καιρικών συνθηκών. Η αλλαγή του κλίματος μπορεί να περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή ή μπορεί να εμφανίζεται σε ολόκληρη τη Γη. Ο πιο γενικός ορισμός της κλιματικής αλλαγής είναι: μια αλλαγή στις στατιστικές ιδιότητες του κλιματικού συστήματος όταν θεωρείται σε μακροπρόθεσμο πλαίσιο, ανεξάρτητα από την αιτία. Διακυμάνσεις σε περιόδους μικρότερες από μερικές δεκαετίες όπως το φαινόμενο El Nino, δεν αντιπροσωπεύουν κλιματική αλλαγή. Ο όρος μερικές φορές χρησιμοποιείται για να στοχοποιήσει την αλλαγή του κλίματος που προκαλείται από την ανθρώπινη δραστηριότητα. (2)

Αιτίες

Το κλίμα αλλάζει αποκρινόμενο σε μεταβολές της παγκόσμιας ενεργειακής ισορροπίας. Σε μια πιο ευρεία κλίμακα, το ποσοστό στο οποίο η ενέργεια λαμβάνεται από τον ήλιο και το ποσοστό στο οποίο χάνεται στο διάστημα καθορίζουν το θερμοκρασιακό ισοζύγιο και κλίμα της Γης. Η ενέργεια έπειτα κατανέμεται σε όλη την υφήλιο με τους ανέμους, τα θαλάσσια ρεύματα και άλλους μηχανισμούς ώστε να επιδρά στα κλίματα διαφορετικών περιοχών. Οι παράγοντες που μπορούν να σχηματίσουν το κλίμα ονομάζονται «κλιματικοί ενισχυτές» (climate forcings) ή «μηχανισμοί ενίσχυσης». Αυτοί περιλαμβάνουν διαδικασίες όπως η ποικιλότητα στην ηλιακή ακτινοβολία, παρεκκλίσεις στην τροχιά της Γης, ο σχηματισμός των βουνών καθώς και αλλαγές στις συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου. Υπάρχει μια ποικιλία αναδράσεων κλιματικής αλλαγής (feedback) που είτε ενισχύουν είτε μειώνουν την αρχική ενίσχυση. Μερικά τμήματα του κλιματικού συστήματος, όπως οι ωκεανοί και η παγοκάλυψη, αποκρίνονται αργά σε αντίδραση με τους κλιματικούς ενισχυτές, ενώ άλλοι αποκρίνονται πιο γρήγορα. (2)

Οι μηχανισμοί ενίσχυσης μπορεί να είναι είτε «εσωτερικοί» είτε «εξωτερικοί». Οι εσωτερικοί μηχανισμοί ενίσχυσης αποτελούν φυσικές διαδικασίες μέσα στο ίδιο το κλιματικό σύστημα. Οι εξωτερικοί μηχανισμοί ενίσχυσης μπορούν να είναι είτε φυσικοί (π.χ αλλαγές στην ηλιακή απόδοση-(solar output)- ή ανθρωπογενείς (π.χ αυξημένες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου). Αν και ο αρχικός μηχανισμός ενίσχυσης μπορεί να είναι εσωτερικός ή εξωτερικός, η απόκριση στο κλιματικό σύστημα ίσως είναι ταχεία (π.χ μια ξαφνική ψύξη εξαιτίας ηφαιστειακής τέφρας που αντανακλά το φως του ηλίου), αργή (π.χ θερμική εξάπλωση του ζεστού ωκεάνιου νερού) ή ένας συνδυασμός (π.χ ξαφνική απώλεια του albedo στον αρκτικό ωκεανό καθώς ο θαλάσσιος πάγος λιώνει και ακολούθως η θερμική εξάπλωση του νερού). Συνεπώς, το κλιματικό σύστημα μπορεί να αποκριθεί απότομα, αλλά η πλήρης απόκριση σε μηχανισμούς ενίσχυσης ίσως δεν αναπτυχθεί πλήρως για αιώνες ή και περισσότερο. (2)

Εικόνες 

(1) IPCC, 2007: Climate Change 2007: The Physical Science Basis. Contribution of Working Group I to the Fourth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change [Solomon, S., D. Qin, M. Manning, Z. Chen, M. Marquis, K.B. Averyt, M.Tignor and H.L. Miller (eds.)]. Cambridge University Press, Cambridge, United Kingdom and New York, NY, USA.

(2) Wikipedia

Εικόνες από Wikipedia

Η σελίδα θα ανανεώνεται συχνά

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s