Νέες μελέτες πρέπει να προβλέψουν το πως οι οργανισμοί θα προσαρμοστούν στην οξέωση των ωκεανών

Το θέμα της οξέωσης των ωκεανών, δηλαδή του αποτελέσματος που έχει η είσοδος του συνεχώς αυξανόμενου διοξειδίου του άνθρακα στους ωκεανούς, είναι ένα μείζονος σημασίας θέμα που πρέπει να μελετηθεί εκτενώς σύμφωνα με μια διεθνή ομάδα επιστημόνων. Όλες οι έρευνες που γίνονται παγκοσμίως έχουν ένα βραχυπρόθεσμο πλαίσιο. Όπως εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής Βιολογίας του πολιτειακού πανεπιστημίου του San Francisco Jonathon Stillman: «Δε χρειαζόμαστε πλέον έρευνες που να μας λένε το πώς ένας οργανισμός θα αποκριθεί άμεσα. Υπάρχει η ανάγκη να μάθουμε πως θα αποκριθούν στο μέλλον και αυτό εξαρτάται από την ικανότητά τους για προσαρμογή». Με το άρθρο τους στο περιοδικό Trends in Ecology & Evolution η διεθνής ομάδα επιστημόνων προσφέρει «έναν τρόπο για να προχωρήσουν οι άνθρωποι που μελετούν τον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί αντιδρούν σε αλλαγές του περιβάλλοντος  και να μπορέσουν να κατανοήσουν πως οι οργανισμοί εξελίσσονται καθώς ο ωκεανός αλλάζει», εξηγεί ο Stillman.

Όπως δείχνουν άλλες έρευνες, φαίνεται πως το θέμα της οξέωσης των ωκεανών έχει μετατραπεί πέρα από ένα ερευνητικό και σε ένα πολιτικό και εμπορικό θέμα.

Όπως εξηγούν οι επιστήμονες, υπάρχουν πολλές έρευνες για την οξέωση σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο όμως και έτσι δεν καθίσταται ικανό να προβλεφτεί το πώς θα μοιάζουν οι ωκεανοί στο μέλλον. Οι θαλάσσιοι επιστήμονες χρειάζονται νέα εργαλεία – συμπεριλαμβανομένων γενετικών ερευνών και πειραματικών, εξελικτικών μελετών για να ανακαλυφθεί ο τρόπος με τον οποίο οι οργανισμοί θα προσαρμοστούν μακροπρόθεσμα στην οξέωση.

Το ιδανικό πείραμα θα ήταν: «να ακολουθήσουμε τους οργανισμούς για πολλές γενεές, και να μπορέσουμε να κοιτάξουμε το πώς η γενετική συνεισφορά θα επιτρέψει στους οργανισμούς να αποκριθούν στις αλλαγές του περιβάλλοντός τους», αναφέρει ο Stillman. «Θα ήταν κάτι παρόμοιο με τις βιοιατρικές μελέτες στις οποίες αναπαράγονται ζώα όπως τα ποντίκια. Αυτό όμως δε συνηθίζεται με τους θαλάσσιους οργανισμούς».

Τα σημεία-κλειδιά για τη μελέτη της προσαρμογής στην οξέωση είναι μέρη που υπάρχει ισχυρή μεταβλητότητα στην οξύτητα όπως οι ακτές της Καλιφόρνια. «Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε για πάντα κάνοντας έρευνας των αγαπημένων μας οργανισμών και σε οτιδήποτε μπορούμε να κάνουμε στο εργαστήριο μας σε βραχυπρόθεσμη κλίμακα», αναφέρει. «Αλλά αν δεν μπορούμε να συνθέσουμε τα δεδομένα ώστε να πούμε κάτι συγκεκριμένο για την εξελικτική τους ικανότητα, τότε είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε μόνο πως θα αποκριθούν σε έναν ωκεανό αν ο ωκεανός αυτός μετατραπεί από τον σημερινό αμέσως σε έναν ωκεανό μετά από 100 χρόνια».

Πηγή: San Franscisco State University

Αναφορά:  Evolution in an acidifying ocean .Jennifer M. Sunday, Piero Calosi, Sam Dupont, Philip L. Munday, Jonathon H. Stillman, Thorsten B.H. ReuschTrends in Ecology & Evolution – 1 February 2014 (Vol. 29, Issue 2, pp. 117-125)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s