Επιδράσεις των ανθρωπογενών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στους ωκεανούς

Σχεδόν το ένα τρίτο των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα εξαιτίας των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, εισέρχεται στους ωκεανούς του κόσμου. Αντιδρώντας με το θαλασσινό νερό, το διοξείδιο του άνθρακα αυξάνει την οξύτητα του νερού, κάτι που ίσως μειώσει σημαντικά την τιμή ασβεστοποίησης θαλάσσιων οργανισμών όπως τα κοράλλια και τα μαλάκια. Η έκταση στην οποία οι ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν αυξήσει το επιφανειακό επίπεδο της οξύτητας, παρόλα αυτά, είναι δύσκολο να ανιχνευτεί σε διάφορες κλίμακες καθώς ποικίλει από τη μια εποχή στην επόμενη όπως και από ένα χρόνο στον επόμενο, και ανάμεσα στις περιοχές, και αξίζει να σημειωθεί ότι οι άμεσες παρατηρήσεις ξεκίνησαν πριν από 30 χρόνια.

Συνδυάζοντας υπολογιστικά μοντέλα με παρατηρήσεις, μια διεθνής ομάδα επιστημόνων οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ότι οι ανθρωπογενείς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά τα τελευταία 100 με 200 χρόνια έχουν ήδη αυξήσει την οξύτητα πέρα από το εύρος των φυσικών μεταβολών. Η έρευνα δημοσιεύτηκε online στο τεύχος του Ιανουαρίου 2012 στο Nature Climate Change.

Η ομάδα που αποτελείται από κλιματικούς επιστήμονες, θαλάσσιους διαχειριστές, χημικούς ωκεανών, βιολόγους και οικολόγους έφτασε στα συμπεράσματά της με τη χρήση μοντέλων του συστήματος της Γης που προσομοιώνουν κλιματικές και ωκεάνιες συνθήκες μέχρι και 21,000 χρόνια πίσω στο χρόνο, καθώς και μελλοντικές που φτάνουν μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα. Μελέτησαν στα μοντέλα τους αλλαγές στα επίπεδα κορεσμού του αραγονίτη (μια μορφή ανθρακικού ασβεστίου) που χρησιμοποιείται συχνά ως μέτρο της οξέωσης των ωκεανών. Καθώς η οξύτητα του θαλασσινού νερού αυξάνεται, τα επίπεδα κορεσμού του αραγονίτη πέφτουν.

Τα σημερινά επίπεδα κορεσμού του αραγονίτη σε σημαντικές κοραλλιογενείς περιοχές έχουν πέσει ήδη πέντε φορές κάτω από τα επίπεδα του προ-βιομηχανικού εύρους φυσικής μεταβλητότητας.
“Τα αποτελέσματά μας προτείνουν ότι είναι πολύ πιθανό να προκύψουν σημαντικές μειώσεις στην ποικιλότητα των κοραλλιογενών υφάλων, τη δομική πολυπλοκότητα και την ανθεκτικότητα μέχρι τα μέσα αυτού του αιώνα”, εξηγεί ένας από τους κύριους συντελεστές της έρευνας, καθηγητής Axel Timmermann.

Κείμενο μεταφρασμένο-προσαρμοσμένο από: Eurekalert

Εικόνα-Διάγραμμα από εδώ

 

Citation: T. Friedrich, A. Timmermann, A. Abe-Ouchi, N. R. Bates, M. O. Chikamoto, M. J. Church, J. E. Dore, D. K. Gledhill, M. González-Dávila, M. Heinemann, T. Ilyina, J. H. Jungclaus, E. McLeod, A. Mouchet, and J. M. Santana-Casiano: Detecting regional anthropogenic trends in ocean acidification against natural variability. Nature Climate Change – DOI: 10.1038/NCLIMATE1372.

©climatechange.edu.gr

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s